سقوط نقابِ پزشکیان؛ از وعدهی تعامل تا همدستی در قتلعام
دولت مسعود پزشکیان که با ژستهای اصلاحطلبانه و وعده بازگرداندن آرامش به خیابانها روی کار آمد، در آزمون دیماه ۱۴۰۴ به طور کامل سقوط کرد. در حالی که هزاران نفر در خیابانها هدف شلیک مستقیم قرار میگرفتند، دستگاه اجرایی تحت امر او نه تنها استعفا نداد، بلکه با توجیه جنایات به عنوان «مقابله با عوامل بیگانه»، پوشش سیاسی لازم را برای نیروهای نظامی فراهم کرد. دولت او با قطع عمدی اینترنت و سکوت در برابر کشتار ۳۲ هزار شهروند، ثابت کرد که در ساختار جمهوری اسلامی، هیچ تفاوتی بین «تندرو» و «میانهرو» در هنگام لرزش پایههای قدرت وجود ندارد. پزشکیان اکنون رئیسجمهوری است که دستانش به خون جوانانی آلوده است که به وعدههای او برای «زندگی معمولی» دل خوش کرده بودند.